Column: koersverloop danst een tango

Door Eric Melse

Sloot de beursgraadmeter het jaar 2008 dramatisch af met meer dan 52% verlies, de allereerste beursdag knalde de index weer hup met 5% omhoog. Leuk moment voor optiehouders. Wat is de moraal van dit verhaal? Wel, na vloed komt eb en daarna weer vloed. Bekijken we het koersverloop van de afgelopen decennia, dan zien we 'up' en 'down' een tango dansen over de beursvloer. Daarbij is wel sprake van een voortdurend stijgende welvaart. Als we het investeringsrisico dus maar verstandig blijven spreiden, komt op de lange termijn alles goed.

Werkelijk opmerkelijk bij dit alles zijn de berichten van meer persoonlijke aard. Zie Bernard Madoff, wiens frauduleus piramidespel door zijn zonen werd opgebiecht. Goldman Sachs en Merrill Lynch beweren dat zij nooit zaken deden met Madoff en hun klanten zelfs hebben afgeraden om in zijn fonds te investeren. Waarom vertelden ze dit niet aan de toezichthouder? Dat had de Franse aristocraat René Thierry Magon de la Villehuchet, één van de Madoff-beheerders, van zelfmoord kunnen weerhouden. Zie ook de Duitse miljardair Adolf Merckle, die voor 400 miljoen euro verspeelde op de beurs. Hij zou het stigma van verliezer zo onverdraaglijk hebben gevonden, dat hij uit wanhoop voor een trein is gesprongen.

Zelfs in de dood was die man alleen maar met zichzelf bezig, zonder enig mededogen voor de treinmachinist die het moest aanzien. Is er een recept dat misschien iets van dit misbaar kan voorkomen? Ik stel voor de lijst van verplichte vakliteratuur voor financials uit te breiden met Willem Elsschots Kaas en Lijmen/Het Been. Beter nog, elke wereldburger zou deze boeken moeten lezen opdat men niet in de valkuil valt van hebzucht en overmoed.

Dr. E. Melse MBA is voormalig program director van het fulltime MSc in Management bij Nyenrode Business Universiteit en columnist voor RTL Z. Deze column werd eerder gepubliceerd in de f.inc van maart/april 2009.