Door Kim Dekkers en Marc Schijff. Dit artikel verscheen in december 2011 in Zorgmarkt.
Ziekenhuizen ervaren veel tijd en capaciteit kwijt te zijn met het voldoen aan diverse (wettelijke) richtlijnen, normen en vereisten. Denk hierbij aan patiëntveiligheid (wet), aan voedselveiligheid (wet), aan kwaliteitssystemen (interne norm) etc. Daarbovenop komt de wettelijke eis om verantwoording af te leggen inzake de Zorgbrede Governance Code en de Wet Toelating Zorginstellingen. Een verantwoording die tot uitdrukking komt in het jaarverslag, waarvoor de Raad van Bestuur en Raad van Toezicht verantwoordelijk is. Om te voldoen aan al deze wetten en richtlijnen hebben ziekenhuizen de nodige tijd en bedragen geïnvesteerd in het implementeren van beheersmaatregelen. En dan blijkt nog steeds uit diverse onderzoeken dat ziekenhuizen onvoldoende gericht zijn op het systematisch beheersen van risico’s. Niet voor niets is een veel gehoorde klacht in ziekenhuizen dat ‘veel niet patiëntgeoriënteerde tijd verloren gaat aan bureaucratische systemen’ waarvan de toegevoegde waard ter discussie staat.
KAN HET OOK ANDERS?
Stel je voor: Een (risico)managementsysteem dat de doelstellingen van het ziekenhuis ondersteunt, dat bijdraagt aan de besturing van de organisatie, dat inzicht geeft in het effectief en efficiënt functioneren van afdelingen en dat door een ieder wordt geaccepteerd. Een (risico)managementsysteem kortom, dat werkt!
De kern van een dergelijk goed functionerend systeem zit in de algemene gedragenheid. Zowel aan de bedrijfsvoeringkant van de organisatie als aan de medische kant. En daar zit ‘em vaak de crux. De opzet en implementatie is nog te vaak een feestje van de bedrijfsvoerders (lees: afdeling Finance&Control) in het ziekenhuis. Met als gevolg dat het een te rigide systeem wordt, waarbij de medische staf ervaart onvoldoende zeggenschap en invloed te hebben gehad bij de opzet. En dus defacto geen gedragenheid.
BETREKKEN MEDISCHE STAF
Bij het betrekken van de medische staf speelt de Raad van Bestuur een essentiële rol. Het begint bij intrinsieke motivatie, waarbij wordt uitgedragen dat risicomanagement een inherent onderdeel is van de dagelijkse praktijk van zorgverleners. Door hierbij expliciet de vertaalslag te maken naar de patiënt (welke (medische) risico’s loopt mijn patiënt, hoe kan ik persoonlijk ervoor zorgen deze te voorkomen) zal met de medische staf de dialoog moeten worden aangegaan. Dat vraagt tijd en veel overtuigingskracht. Onze ervaring is dat de geïnvesteerde tijd zich in het vervolgtraject dubbel en dwars ‘terugverdient’. De medische staf werkt immers in het primaire proces en levert een belangrijke bijdrage aan goed risicomanagement. Andersom werkt het ook, waarbij onze ervaring is dat minimaal tweemaal zoveel tijd moet
- Branches
- Vakgebieden
- Namen
